Polecane AuPairCare Au Pair - Talia z Brazylii

Decyzja o przedłużeniu roku pracy jako au pair może być trudna, ale dla Taili z Brazylii była to z pewnością słuszna decyzja. Przeczytaj poniżej historię Taili opowiedzianą jej własnymi słowami!

Mieszkając z nimi, poznałem nie tylko amerykańską kulturę, ale też nauczyłem się czegoś więcej o życiu.

To już mój drugi rok z rodziną goszczącą. Kiedy zastanawiałam się, czy zostać z tą samą rodziną, czy spróbować czegoś nowego z inną, zdecydowałam się zostać. To była najlepsza decyzja, jaką mogłam podjąć. Zostałam z tą samą rodziną, ale wciąż przeżywam nowe rzeczy, jak przeprowadzka do nowego domu i powitanie nowej córeczki. Opiekuję się dwiema małymi dziewczynkami, które skradły moje serce. Te dzieciaki rozjaśniają mi dzień! Nazywam moją rodzinę goszczącą moją amerykańską rodziną. Jesteśmy jak zespół i bardzo ich kocham. Świetnie się razem bawimy. Mieszkając z nimi, poznałam nie tylko amerykańską kulturę, ale też nauczyłam się więcej o życiu.

Spędzanie 44 godzin tygodniowo z moimi dwiema małymi dziewczynkami pomogło mi spojrzeć na świat z innej perspektywy. Każdego ranka budzę się z pytaniem: „Czego dzisiaj nauczę się od tych dziewczyn?”. Najczęściej uczę się doceniać te najmniejsze i najprostsze rzeczy w życiu. Codziennie razem odkrywamy świat – czy to podczas przygody na podwórku, czy próbując rozgryźć, jak działają różne rzeczy w domu. Po ciężkim i długim dniu ich uśmiech pociesza moje serce. Zauważyłam, że kiedy nie pracuję, śpiewam kołysanki, wymyślam zajęcia z dziewczynkami, które pomagają im się rozwijać, uśmiecham się przed komputerem, przeglądając stare zdjęcia, które razem zrobiliśmy, zastanawiam się, kim będą, kiedy dorosną, i myślę o tym, jak nudne mogłoby być życie, gdybym opuściła tę rodzinę. Teraz, nieco ponad 4 miesiące przed końcem mojego programu au pair, rozmawiamy z rodziną goszczącą o tym, jak pozostać w kontakcie i dobrze radzić sobie z odległością.

Program au pair wzbogacił moje życie osobiste i zawodowe. Poprawiłam swój angielski, rozwinęłam kreatywność i nauczyłam się cierpliwości. Nauczyłam się słuchać tego, co mają do powiedzenia dzieci, i patrzeć na sprawy z perspektywy innych.